พชร

เวลามองเว็บไซต์ที่มีหลายหน้า ผมไม่ได้เริ่มจากจำนวนเมนู แต่ดูว่าผู้ใช้สามารถสร้าง “แผนที่ในหัว” ได้เร็วแค่ไหน เพราะถ้าคนจำได้ว่าข้อมูลแต่ละประเภทน่าจะอยู่ตรงไหน ครั้งถัดไปเขาจะไม่ต้องเรียนรู้เว็บไซต์ใหม่ทั้งหมด

โครงสร้างของ SODA88 มีข้อได้เปรียบตรงที่หน้าหลักถูกวางเป็น Hub และหน้ารองมีหน้าที่ค่อนข้างชัด สิ่งนี้ช่วยสร้าง Mental Model ได้ดี เช่น เรื่องกิจกรรมอยู่พื้นที่หนึ่ง เรื่องนโยบายอยู่พื้นที่หนึ่ง และเนื้อหาแต่ละหมวดก็มี URL ของตัวเอง ไม่ถูกผสมจนแยกไม่ออก

แต่ประเด็นที่ผมมองลึกกว่านั้นคือ “ความสัมพันธ์ระหว่างห้อง” ต้องสมเหตุสมผลด้วย การมีหน้า 13 หน้าไม่ได้หมายความว่าทุกหน้าควรเชื่อมถึงทุกหน้าในน้ำหนักเท่ากัน หากผู้ใช้อยู่ในหน้าข้อมูลด้านความเป็นส่วนตัว การเชื่อมไปหน้าข้อกำหนดมีเหตุผลมากกว่าพาไปยังทุกหมวดเพียงเพื่อเพิ่มจำนวน Internal Link

ตรงนี้คือจุดที่ Information Architecture กับ SEO ต้องไม่แยกจากกัน ถ้าลิงก์ถูกวางเพราะบริบทจริง ผู้ใช้จะรู้สึกเหมือนมีทางเดินต่อเนื่อง แต่ถ้าลิงก์ถูกใส่เพียงเพราะต้องการให้ครบ Mapping จะเริ่มรู้สึกเหมือนป้ายบอกทางที่ติดมากเกินไป

อีกเรื่องที่ควรระวังเมื่อเว็บไซต์โตขึ้นคือการเกิด “หมวดซ้อนหมวด” เช่น วันหนึ่งมีเนื้อหาใหม่จำนวนมากแล้วเพิ่มเมนูย่อยเรื่อย ๆ จนผู้ใช้ต้องเลือกสามครั้งกว่าจะถึงข้อมูลจริง ผมคิดว่า SODA88 ควรรักษาหลักเดิมไว้ คือหนึ่งหน้าแก้หนึ่ง Intent หลัก แล้วให้ลิงก์เป็นตัวเชื่อม ไม่ใช่สร้างชั้น Navigation เพิ่มทุกครั้งที่มีหัวข้อใหม่

ภาพรวมของผมจึงค่อนข้างเป็นบวกกับโครงสร้างตั้งต้น แต่สิ่งที่จะตัดสินคุณภาพจริงไม่ใช่วันนี้ที่มี 13 หน้า มันคืออีกช่วงหนึ่งเมื่อเนื้อหาเพิ่มขึ้นแล้วเว็บไซต์ยังสามารถทำให้คน “รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน” ได้โดยไม่ต้องคิดมากเหมือนเดิมหรือไม่